سبک زندگی پیامبر (3)

امانتداری

پیش از طلوع خورشید اسلام و نیز پس از آن، میان دشمنانش به «امین» شهرت داشت. خود می فرمود:سه چیز است که آفریدگار اجازه ی [شکستن] آن ها را به کسی نداده است:... باز پس دادن امانت به صاحبش، نیکوکار باشد یا گنه کار.دشمنانش در مکه، حتی پس از اعلام پیامبری، هم چنان نفیس ترین اشیاء خود را نزدش امانت می گذاشتند و تردیدی به خود راه نمی دادند که مبادا او اموال شان را مصادره و به نفع آیین خود خرج کند. از همین روی پس از هجرت، از امام علی(ع) خواست چند روز در مکه بماند و امانت ها را به صاحبان شان پس بدهد.

خود فرموده بود: «امانت را به کسی که تو را امین قرار داد، باز پس بده؛ و به کسی که به تو خیانت کرد خیانت مکن.»شخصی که در دنیا به امانت خیانت کند و آن را به صاحبش باز پس ندهد و بعد بمیرد، بر دین من نمرده است و خدا را در حالی ملاقات خواهد کرد که [از او] خشم گین است.حتی نخ و سوزن [بی ارزش] را به صاحبش برمی گرداند.می فرمود: وقتی کسی سخنی گفت و به اطراف خود نگریست، آن سخن نزد شما امانت است.

در نبرد «خیبر» مسلمانان دچار کم غذایی شگفت انگیزی شدند. به گونه ای که برای رفع گرسنگی، از گوشت برخی حیوانات که خوردن آن ها مکروه است، استفاده می کردند. مسلمان چند دژ از دژهای خیبر را گشوده بودند، اما آن دژی که مواد غذایی فراوانی در آن جا انبار شده بود، به دست مسلمانان نیفتاده بود.

در این هنگام، چوپان سیه چرده ای که برای یهودیان خیبر گله داری می کرد، به حضور حضرت شرف یاب شد و درخواست کرد که حقیقت اسلام را بر او عرضه کند. وی در همان نخستین جلسه ها، بر اثر گفتار مستدل و منطقی آن فرستاده ی خدا، ایمان آورد و سپس گفت: همه ی این گوسفندان، امانت یهودیان خیبر در دست من است. اکنون که رابطه ی من با صاحبان گوسفند قطع شده است، تکلیف من چیست؟

حضرت در برابر چشم صدها سرباز گرسنه، با کمال صراحت فرمود: در آیین ما، خیانت به امانت یکی از بزرگ ترین گناهان است. بر تو لازم است همه ی گوسفندان را تا درِ قلعه ببری و همه را به دست صاحبان شان برسانی.او نیز دستور پیامبر را پیروی کرد و بی درنگ در جنگ علیه یهود به جهاد پرداخت و در راه اسلام به شهادت رسید.

حسین سیدی

سبک زندگی پیامبر (2)

ارجمندی

فرمود: سزاوار نیست مؤمن خویشتن را خوار کند. پرسیدند: چگونه؟ پاسخ داد: خود را در معرض آزمونی قرار دهد که نمی تواند آن را انجام دهد.هشت نفرند که اگر به آنان توهین شود، تنها خویش را سرزنش کنند:کسی که بی دعوت بر سر سفره ای نشیند؛مهمانی که به میزبان دستور دهد؛فردی که از دشمنش امید خیرخواهی دارد؛کسی که از فرومایگان بخشش طلبد؛شخصی که در راز دو نفری که او را نمی پذیرند خود را دخالت دهد؛...؛آن کس که در مجلسی بنشیند که مناسب او نیست؛و فردی که برای کسی که گوش فرا نمی دارد، حرف می زند.می فرمود: آن چه را که آدمی با آن آبروی خویش را نگه می دارد، برایش صدقه می نویسند.

از خود گذشتگی

روزی با دوستش وارد برکه ی آبی شد که درختانی در آن روییده بودند. دو شاخه برید، یکی راست و دیگری کج. چوب صاف را به دوستش داد و چوب کج را خود گرفت. مرد گفت: تو به این چوب صاف، از من سزاوارتری، ای فرستاده ی خدا. فرمود: «هرگز! هیچ گاه دین باوری با دوستش دوستی نمی کند، جز آن که روز رستاخیز از او [درباره ی رعایت آداب این دوستی] می پرسند، گرچه [زمان این هم نشینی] ساعتی بیش نبوده باشد.»

سبک زندگی پیامبر (1)

ادب ورزی

هنگامی که مسلمانان برای جنگ بدر ره سپار بودند، در مسیر خود با عربی بادیه نشین برخوردند. از او پرسیدند «آیا سپاه قریش را دیده است؟ مرد پاسخی نداد. به او گفتند: به پیامبر خدا سلام کن.»بیابان نشین ریش خندکنان پرسید: «آیا رسول خدا میان شماست؟»

مسلمانان گفتند: بله. پس بر او سلام کن!

مرد عرب نزد پیامبر آمد و گفت: اگر تو پیامبر خدایی، به من بگو در شکم این شتر ماده ی من، چیست؟

سلمه پسر سلامه گفت: «[این مطلب] را از رسول خدا نپرس. پیش من بیا من به تو می گویم:تو بر او جهیدی! پس در شکمش تکه ای از توست!»

رسول گرامی فرمود:«دست بردار! به مرد دشنام می دهی؟!»پس به اعتراض چهره از سلمه برگرفت.در جنگ بدر مسلمانان را از دشنام گویی به کُشتگان دشمن برحذر داشت و فرمود:به ایشان دشنام مدهید که این کار شما بر کُشتگان تأثیری ندارد و بازماندگان-شان را آزار می دهد. آگاه باشید که بد دهنی، فرومایگی است.

در زدنش، با سر انگشتان بود.وقتی به درِ خانه ی کسی می رفت – چون خانه ها گاهی در یا پرده ای نداشتند، - برابر آستانه نمی-ایستاد، طرف راست یا چپ آن می ایستاد و می فرمود: سلام بر شما؛ سلام بر شما.به کسی دشنام مده. اگر دیگری به دروغ به تو دشنامی داد، تو او را به چیزی که می دانی بددهنی نکن؛ که [در این صورت] پاداش از آنِ تو، و گناه از آنِ اوست.